کوادکوپتر چیست ؟؟

کوادکوپترها (quadcopter) از چهار موتور با چهار ملخ برای ایجاد نیروی رانش برای بالا بردن پهباد استفاده می کنند. دو تا از موتورها خلاف جهت عقربه های ساعت و دو موتور دیگر در جهت عقربه های ساعت می چرخند. این پیکربندی باعث می شود که گشتاور هر موتور توسط موتور مربوطه که در جهت مخالف می چرخد لغو شود.

چیزی که در مورد کوادکوپترها با سایر سرگرمی های کنترلی پرنده هست ، نحوه تیک آف و فرود عمودی (VTOL) بسیار متفاوت است. این که برای کنترل پیچ، انحراف و چرخش،  از رانش متغیر بین چهار موتور استفاده می کند.

ویژگی های کوادکوپتر

تقریباً بیشتر مدل های ارائه شده در مستر پهباد دارای برخی ویژگی های ایمنی هستند. اگر سیگنال کنترل شما قطع شود، یا اگر ولتاژ باتری خیلی کم شود (بیشتر پهپادها فقط با یک بار شارژ باتری می توانند حدود 15 الی 20 دقیقه پرواز کنند) پهپاد شما شروع به بازگشت به نقطه تیک آف و فرود می کند.

بسیاری از کوادکوپتر ها مجهز به دوربین داخلی هستند که فیلم های با کیفیت بالا و عکس های هوایی واضح می گیرند. کیفیت فیلم برداری و عکس برداری این کوادکوپترها حرفه ای میباشد.

انواع کوادکوپتر

در حالی که رایج ترین طبقه بندی پهپادها بر اساس نوع و تعداد پروانه های آنها است، چند فاکتور دیگر نیز وجود دارد که در اینجا قابل ذکر است:

سایز
برد ریموت کنترل

برد انتقال تصویر
توانایی ها

انواع کوادکوپتر با توجه به اندازه آنها

  • پهپادهای بسیار کوچک (نانو/میکرو): آنها می توانند به اندازه حشراتِ بزرگ باشند، به طوری که می توانند در بالای انگشت شما قرار بگیرند، اما در برخی موارد می توانند به طول 50 سانتی متر نیز برسند. با توجه به اندازه آنها، آنها بیشتر برای مبتدیان و پروازهای داخلی مناسب هستند.
  • پهپادهای کوچک : اگرچه از نوع قبلی قابل توجه تر هستند و از علامت 50 سانتی متر بالاتر می روند، معمولاً طول آنها از 200 سانتی متر تجاوز نمی کند. آنها معمولاً دارای طراحی بال ثابت هستند، اگرچه چند مدل با بال های چرخشی نیز موجود است. 
  • پهپادهای متوسط : برای بلند کردن آنها در هوا به یک دسته اضافی نیاز دارید.
  • پهپادهای بزرگ : تا زمانی که برای ارتش کار نکنید، احتمالاً نمی‌توانید یکی از این پهپادها را به دست بگیرید، زیرا از نظر اندازه شبیه به یک هواپیمای کوچک هستند و بیشتر برای وظایف نظارتی یا به جای جت‌های جنگنده استفاده می‌شوند.

انواع کوادکوپتر با توجه به برد آنها

  • برد بسیار نزدیک : معمولاً فقط شامل پهپادهای به اصطلاح اسباب‌بازی یا سرگرمی می‌شود که برد آنها کمتر 30 الی 50 متر میباشد و بسته به نوع آن می‌توانند حدود 7 تا 15 دقیقه در هوا بمانند. باتری این پهپادهای محبوب معمولی هستند.
  • برد نزدیک : این پهپادها می توانند تقریباً 120 متر دورتر از کاربر پرواز کنند. این پهباد ها به نسبت پهباد های معمولی اسباب بازی قوی تر میباشند و باتری های آنها به شما اجازه می دهد تا حداکثر 15 الی 20 پرواز کنند.
  • برد میانی : زمان شارژ آنها 20 الی 45 است و این پهپادهای پرسرعت قادر به پوشش مناطقی تا 1 کیلومتر هستند.
  • برد بالا : زمان شارژ آنها حدود 1 ساعت است و این پهپادهای پرسرعت قادر به پوشش مناطقی تا 1 کیلومتر الی 10 کیلومتر هستند.

انواع کوادکوپتر با توجه به توانایی ها و تجهیزات آنها

کوادکوپتر جی‌پی‌اس : این کوادکوپتر از طریق GPS به ماهواره‌ها متصل می‌شوند و از آن به‌عنوان وسیله‌ای برای ترسیم مسیر پروازشان استفاده می‌کنند و در صورتی که شارژ باتری‌شان کم شود یا از دسترس شما خارج شود، به‌طور خودکار به پایگاه خود بازمی‌گردند.

کوادکوپتر های RTF : کوادکوپترهای آماده برای پرواز (RTF) برای مبتدیان ایده آل هستند زیرا یا مونتاژ کم دارند و یا اصلا مونتاژ ندارند. تنها کاری که باید انجام دهید این است که باتری را شارژ کنید و آماده باشید که آن را برای چرخش بچرخانید!

کوادکوپتر مسابقه ای: نام تقریباً گویای همه چیز است، این کوادکوپترها سبک و چابک فاقد هرگونه ویژگی اضافی و وزن اضافی هستند، که به آنها اجازه می دهد به راحتی به سرعتی در حدود 100 کیلومتر بر ساعت دست یابند. اگرچه این امر اغلب برای برد و زمان پرواز آنها هزینه دارد.

کوادکوپتر تک روتور

همانطور که از نام آن پیداست، این واحدها تنها دارای یک روتور نسبتا بزرگ هستند (البته بدون احتساب روتور کوچک در انتها) و از نظر ساختار و طراحی به شدت شبیه یک هلیکوپتر واقعی هستند.

از آنجایی که آنها در تولید نیروی رانش نسبت به کوادکوپتر های مولتی روتور کارآمدتر هستند، برای مدت زمان طولانی تر پرواز مناسب هستند، که می توان با استفاده از یک موتور گازسوز این زمان را افزایش داد.

با دو تیغه روتور بزرگ، در صورت از دست دادن کنترل روی آنها، خطر آسیب جدی بسیار بالاتری وجود دارد و این واقعیت که آنها به اندازه هواپیماهای بدون سرنشین چند روتور پایدار نیستند وجود دارد.

کوادکوپتر مولتی روتور

پهپادهای چند روتوری تا حد زیادی رایج‌ترین نوع پهپادهایی هستند که هم توسط علاقه‌مندان و هم حرفه‌ای‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. از آنجایی که آنها کنترل زیادی بر روی موقعیت و کادربندی به کاربر می دهند، برای عکاسی هوایی و به طور کلی “چشم در آسمان” عالی هستند.

آنها همچنان در حال بهبود هستند و بیشتر آنها می توانند حدود 20 تا 30 دقیقه در هوا بمانند. هرچه روتورهای بیشتری اضافه کنید، زمان پرواز کمتری خواهید داشت.

کوادکوپتر بال ثابت

این نوع پهپادها از همان اصل هواپیماها استفاده می کنند. به جای روتورهای مولد رانش عمودی از بال ها برای تولید بالابر استفاده می کنند. 

پهپادهای بال ثابت تنها به انرژی نیاز دارند تا حرکت رو به جلو را ادامه دهند، در حالی که بال‌ها حرکت عمودی ایجاد می‌کنند، که باعث می‌شود در پوشش مسافت‌های طولانی‌تر، نقشه‌برداری از مناطق وسیع و ماندن در نزدیکی نقطه مورد نظرتان بسیار کارآمدتر شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

جستجو در سایت

درحال بارگذاری ...